Shavasana – Bırakmanın ve Hatırlamanın Asanası - Seçkin Zenginler

Bir saat yoga pratiğinin sonunda yapılan Shavasana, kimine göre sadece bir dinlenme, kimine göre ise yaptığı pratiğin derin bir sorgulama sürecidir.

Bedenimizin en rahatladığı, en özgür kaldığı alandır. Belki en kolay gibi görünen bir asana… ama aynı zamanda en zor olanıdır.

Neden mi?

Çünkü bütün duruşlar boyunca zihnimiz dışa dönüktür; beden formlarına, hizalanmalara, nefese ve kaslara konsantre olmuştur. Sürekli bir şey “yapma” hâli vardır. Oysa ki Shavasana, hiçbir şey yapmama hâlidir.

Zihnin eylemsizlikle ilk kez karşılaştığı yerdir.

Shavasana içe dönük bir pozisyondur. Zihnin kalbe doğru geri çekildiği, kendini izlediği, hatta kendini bıraktığı bir andır. Beden tamamen yere teslim olurken, aslında zihin de kontrolü bırakmayı öğrenir.

O beş ya da on dakikalık uzanış, yaptığımız bütün pozisyonların toplamıdır.

Kasların gevşemesi kadar, kimliklerin de gevşediği bir alandır.

Orada sadece beden dinlenmez…

Zihin yavaşlar, nefes derinleşir, enerji alanı dengelenir.

Ve bazen kişi fark eder ki, en derin şifa hareketin içinde değil, hareketsizliğin içindedir.

Teslimiyetin olduğu yerde iyileşme başlar.

Çünkü Shavasana, kontrolün bittiği ve varoluşun devreye girdiği yerdir.

Ve belki de pratiğin en görünmez ama en dönüştürücü asanasıdır.

Shavasana tuttuğumuz her şeyi bırakmayı öğretir bize. Gün içinde yetişmeye çalıştığın her şey çözülür. Sonsuz anın içinde sonsuz ve sınırsız olduğunu fısıldar sana.

Bu yazıya denk geldiysen boşuna gelmedin. Bazen en basit gibi görünen şeyler hayatımızda büyük değişimlere vesile olur.

Hayatın aslında kendisi yogadır. Her anını, her nefesini farkındalıkla yaşa. Unutma! Hayat sunulmuş bir armağandır insana. Shavasana’ya her uzanışında bu yazıyı hatırla...